چه شادم به دوستی ِ تو!

غروبا برام سنگینه. تقریبا همیشه. یعنی آب دستمه باید بذارم زمین. چرا اینقدر غروبا سنگینه!؟ گمونم غروبای تابستون بیشتر. ولی شبش سبکه. یعنی همینکه شب میشه، سنگینی میره. از الان تا اخر عمرم، هر جای دنیا که باشم، غروبا دست از کار جدی کشیده م و یا دارم ظرف میشورم یا هر کار غیرجدی. غروبا برام سنگینه.

+ تاريخ سه شنبه هفدهم تیر ۱۴۰۴ساعت 19:46 نويسنده زهرا رجایی |