|
چه شادم به دوستی ِ تو!
|
دو سه ساعت است که مشغول خواندن وبلاگمم... و چقدر نوشتن خوب است. چقدر خدا را شکر که این کلمات را از خودم دارم. ای دستها! یک قول به من بدهید! (جز اینکه هیچوقت به ظلم به نوشتن لایحه و دادخواستی چیزی مشغول نشوید) این قول را به من بدهید که همیشه بنویسید! همیشه از خود من بنویسید! ولو یک خط. ولو یک کلمه. می بوسمتان!